Pod koniec marca odbyły się w Barcelonie warsztaty i konferencja pod szyldem Smart Geometry – organizacji działającej of 2003go roku poprzez  promowanie nowoczesnych metod projektowania wspomaganego komputerowo. Czterodniowe kolaboracje ponad stu uczestników i około dwudziestu prowadzących miały miejsce w siedzibie Katalońskiego Instytutu Zaawansowanej Architektury (IaaC) i prowadzone były pod szyldem ‘Working Prototypes’. Impreza polegała na zaprojektowaniu oraz wykonaniu prototypów ilustrujących przybrany proces projektowy w skali 1:1, używając do tego celu wycinarek laserowych, ploterów CNC oraz drukarek trójwymiarowych i specjalistycznych robotów.

Warsztaty podzielone były na dziesięć podgrup : Deep Surfaces (projektowanie powierzchni z tkanin), Nonlinear Systems in Biology and Design (badanie zachowań systemów symulujących biologię w architekturze), Manufacturing Parametric Acoustic Surfaces (tworzenie prototypów kształtujących przestrzeń akustyczną), High Tech Design – Low Tech Construction (testowanie bardzo prostych elementów konstrukcyjnych z zaawansowanymi technikami projektowania), Parametrics and Physical Interactions (podłączanie wirtualnych modeli komputerowych do sensorów światła, temperatury itp i tworzenie fizycznych kinetycznych prototypów reagujących na warunku otoczenia) , Curved Folding (użycie robotów do wycinania i zginania metalowych powierzchni pojedynczo zakrzywionych), Explicit Bricks (testowanie zaawansowanego robota do tworzenia struktur z cegieł), Rapid R&D to Rapid Assembly (projektowanie i wycinanie drewnianych elementów nadających się do natychmiastowego montażu) , Design to Destruction (użycie zaawansowanych analiz i symulacji do zaprojektowania najbardziej wytrzymałego wspornika – testowanego na koniec przez jego komisyjne obciążenie i zniszczenie(!) ) oraz Inflatable Fabric Envelopes (projektowanie i wycinanie podwójnych membran pneumatycznych do tworzenia struktur).

Jedną z najbardziej spektakularnych grup była ‘Explicit bricks’, gdzie do wycinania styropianowych cegieł użyto robota firmy KUKA.

(wideo pokazujące proces cięcia można zobaczyć  tutaj)

Mnie przypadło w udziale organizowanie oraz prowadzenie pod-warsztatu zajmującego się fizycznymi interakcjami (Parametrics and Physical Interactions). Razem z Hugo Mulderem (Arup, Advanced Technology + Research Group) i Florą Salim (SIAL, RMIT Australia) prowadziliśmy uczestników przez proces  ’rozszerzania’ ich parametrycznych wirtualnych modeli  w celu połączenia ich z fizycznym światem. Celem było stworzenie instalacji, która reaguje na warunki otoczenia używając sensorów (światło, ruch, dźwięk), i uzewnętrznia swoje reakcje za pomocą silników, światła, multimedialnych projekcji i kinetyki (fizycznego ruchu). Podsumowanie warsztatu i krótkie, lecz treściwe omówienia projektów można zobaczyć w poniższym filmie :

Więcej informacji o Smart Geometry można znaleźć na stronie  www.smartgeometry.org

Powyżej: Manufacturing Parametric Acoustic Surfaces

Deep Surfaces

Curved Folding

High Tech Design – Low Tech Construction

Model kinetycznie zacienianego dachu stworzony w podgrupie Parametrics and Physical Interactions

W dniach 29-31 maja na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej odbyły się warsztaty poświęcone Generative Components i projektowaniu parametrycznemu. Podczas trzech dni studenci poznali podstawy tworzenia krzywych i powierzchni podwójnie zakrzywionych, oraz używania  ich ze zmiennymi parametrami sterowanymi np. suwakami, lub punktami kontrolnymi. Szczególną uwagę poświęcono też zagadnieniu fabrykacji, czyli rozwijaniu powierzchni na płaszczyznę i dzieleniu elementów na płaskie, ‘wycinalne’ części.

Głównie skoncentrowaliśmy się na :

- replikacji punktów, linii, krzywych i płaszczyzn – czyli operowaniu na jednym obiekcie , który ma kilka lub więcej ‘instancji’. Generalnie, chodzi o odpowiednie wykorzystanie funkcji Series( początek, koniec, krok ).

- dziedziczeniu cech geometrycznych, czyli hierarchii połączeń w modelu. Punkty kontrolne sterują krzywymi, krzywe sterują powierzchniami, powierzchnie sterują panelami itp. Ta cecha była też wykorzystana do stworzenia reagującej na słońce  fasady, gdzie każdy element dziedziczy swoją orientację porównując swoje początkowe ustawienie z kierunkiem padania promieni słonecznych.

- tworzeniu powierzchni krzywoliniowych, i budowaniu na ich podstawie siatek punktów za pomocą listy parametrów UV (w dwuwymiarowym łańcuchu na przykład).

- fabrykacji stworzonych elementów.

Praca Macieja Starowicza, krzywe BSpline użyte jako materiał do stworzenia wzoru perforacji fasady budynku.

Praca Karoliny, parametryczny amfiteatr dostosowujący się do rzeźby terenu.

Katarzyna Dudycz, eksperymentalna forma konstrukcji dachu.

Jakub Szkiłądź, przekrycie części miasta organiczną strukturą o dużej skali.

Kasia Filipiak, przestrzenna forma i jej rozwinięcia na płaszczyznę.

Olga Woronowicz, parametryczny dach. Topologia podziałów rozrysowana na płaszczyźnie, a następnie podniesiona na krzywoliniową powierzchnię jako pionowa projekcja. Czworokąty powstały jako połączenie punktów na krzywych bspline będących offsetem krawędzi dachu, wypełnienie środka środka już za pomocą arbitralnych trójkątów.

Izabella Cichońska, projekt szaletu miejskiego. Wykorzystano tutaj łatwo rozwijalne, pojedynczo zakrzywione powierzchnie .

elementy projektów przygotowane do fabrykacji.

(…)