projektowanie parametryczne, parametric design
Home > generalnie, warsztaty > Smart Geometry 2011 : Building the Invisible – reportaż

Smart Geometry 2011 : Building the Invisible – reportaż

Tak jak zapowiedziałem w poprzednim poście, w Kopenhadze w dniach 28 marca – 2 kwietnia odbyło się dość ciekawe wydarzenie pod nazwą ‘Smart Geometry’. Czym tak naprawdę jest SmartGeometry? Z pewnością jest to coś, co nie ma odpowiednika na całym świecie i nie da się za bardzo do niczego porównać –  nie istnieje bowiem żadna inna organizacja, która przeprowadza raz do roku warsztaty z nowoczesnych technik projektowych na taką skalę, zakańczając je dwudniową konferencją. Nawet jeśli istnieją podobne wydarzenia (ACADIA, AAG, CAADRIA), skupione są one głównie wokół naukowców prezentujących wyniki swoich badań. Dużo mniej jest tam ‘namacalnych’ przykładów użycia świeżych technik geometrycznych, rzadko zdarza się też szerokie wykorzystanie technik fabrykacji.

Laserowo wycięta struktura wykonana podczas warsztatów

Laserowo wycięta struktura wykonana podczas warsztatów

Wydarzenie to z roku na rok (szczególnie od zeszłorocznego spotkania w Barcelonie) zaczyna coraz bardziej przypominać zjazd eksperymentatorów i designerów-wynalazców, którzy próbują wykorzystać ducha ‘zrób to sam’ w kontekście architektury. Zamiast pytać się specjalistów ‘czy to jest możliwe?’, starają się sami znaleźć odpowiedzi na te pytania budując prototypy w mniejszej skali, lub fragmenty architektonicznych komponentów w skali 1:1. Wynik ? Kreatywna burza mózgów trwająca cztery dni, przeprowadzana wśród zgiełku rozmów, szumu maszyn tnących i delikatnego buczenia różnej maści robotów.

generatywna konstrukcja powstająca w centrum przestrzeni warsztatowej - dzień drugi

Generatywna konstrukcja powstająca w centrum przestrzeni warsztatowej

Przybliżmy może zatem główny temat Kopenhaskiego spotkania : Budowanie tego co niewidzialne (‘Building the invisible : Informing digital design with real world data’). O ile większość uczestników była zgodna, że jest to jeszcze dość niezbadane terytorium, wymagające pewnej ilości uwagi, ciągle jednak trudne do zrozumienia i okiełznania przez tradycjonalistów. Faktem jest to, że żyjemy w świecie oplecionym niezliczonymi strumieniami różnych informacji, ale co możemy z nimi zrobić ? Czy mogą się one przydać przy projektowaniu ?

Jedną z ciekawszych, jednak nietypowych odpowiedzi przygotowała grupa (cluster)  ’Reflected Environments’ monitorująca przez cztery dni aktywność uczestników za pomocą podwieszonej wysoko kamery termalnej. Dodając do tego oprogramowanie śledzące ruch, zbadali oni aktywność każdego z zespołów, po czym zwizualizowali ją za pomocą specjalnych grafów. Do wizualizacji dodano także zapis zużycia energii elektrycznej w czasie, a wszystko pokazano jako kinetyczną instalację poruszaną mechanicznie za pomocą komputera. Każda z podwieszonych form symbolizuje zużycie energii w czasie przez wybrane zespoły.

IMGP1124_

Reflected Environments - kinetyczna instalacja pokazująca zużycie energii w czasie rzeczywistym

Czy jest to użyteczne w tradycyjnym rozumieniu ? Chyba nie.. ale gdy spojrzymy na to pod kątem uświadamiania zużycia energii poprzez jej wizualizowanie, oraz badania zachowań użytkowników przestrzeni, zaczynamy rozumieć, że temat jest bardzo interesujący. Podobne badania mają coraz częściej miejsce przy porównywaniu założeń projektowych (czyli tego jak architekt wyobraża sobie funkcjonowanie budynku), z jego rzeczywistym funkcjonowaniem, zwłaszcza pod kątem behawioralnym i socjologicznym (a z tego wynikają też inne rzeczy, takie jak zużycie energii w budynku).

Ciekawym zespołem był też zespół ‘Urban Feeds’, używający własnoręcznie skonstruowanych pudełek z sensorami (bazujących na Arduino + GPS, sensor temperatury, dwutlenku węgla, poziomu hałasu, naświetlenia itp). Ich zadanie polegało głównie na chodzeniu po Kopenhadze i rejestrowaniu odczytów, a potem wizualizowanie ich poprzez budowanie parametrycznych modeli. Używając Rhino Grasshopper, tworzyli trójwymiarowe mapy ukazujące ‘to co niewidzialne’ w kontekście urbanistycznym. Bazując na tych danych, stworzono potem parametryczne struktury reagujące na warunki środowiskowe, po czym wydrukowano je na drukarkach 3D.

Urban Feeds - mapa temperatury w mieście

Urban Feeds - mapa temperatury w mieście

Mimo tego, że w tym roku przestrzeń wyglądała mniej spektakularnie (mniej fizycznych modeli o dużych gabarytach), to wciąż odczuwało się pewną ‘namacalność’ przeprowadzanych eksperymentów. Jasnym jest już, że kolaboracja uczestników nie polega wyłącznie na siedzeniu przy laptopach i wpatrywaniu się w wirtualne modele, ale na tworzeniu prototypów które istnieją w fizycznej przestrzeni.

Najbardziej ‘namacalnym’ modelem stworzonym przez te cztery dni był model generatywnej struktury stworzonej przez ‘agentów’, czyli mini-programy kierujące się własną logiką podobną do algorytmów sztucznej inteligencji. Zespół o nazwie ‘Agents Construction’ był kierowany przez dr. Ruperta Soara, światowy autorytet w tworzeniu organicznych konstrukcji za pomocą wielkoformatowego drukowania 3D (dr Soar zbudował maszynę będącą w stanie wydrukować betonowe części budynków). Podczas warsztatów, zbudowali oni model złożony z ponad tysiąca małych papierowych wielościanów. Nie był to może sztandarowy przykład wykorzystania strumieni danych (oprócz tego, że bazuje na generatywnym procesie przepływu informacji pomiędzy ‘agentami’), ale z pewnością był to model najbardziej spektakularny.

IMGP1072_

Agent Construction - struktura z wielościanów (truncated octahedron)

Kolejnym zespołem wartym uwagi był ‘Interacting with the City’, który miałem przyjemność  współtworzyć :-) Cluster zajmował się głównie budowaniem nowych interfejsów do projektowania w skali miasta, oraz wykorzystaniem danych dostępnych przez internet w projektowaniu – takich jak mapy google, informacje o prędkości ruchu w mieście, dane z sensorów mierzących ilość pieszych, informacje środowiskowe (wiatr, nasłonecznienie) a nawet dane z portali społecznościowych (twitter, facebook) ze znacznikami geolokacyjnymi. Wykorzystano sześć stołów interaktywnych bazujących na sensorach Kinect (do detekcji gestów użytkownika), oraz powierzchniach multi-dotykowych. Wszystko to po to, aby ułatwić nawigowanie po trójwymiarowych modelach i wprowadzanie danych projektowych. Video pokazujące działanie tychże stołów jest dostępne tutaj.

IMGP1077

Interacting with the City - stoły interaktywne

Spośród pozostałych zespołów wyróżniały się jeszcze dwa poświęcone użyciu dynamicznych symulacji sił w konstrukcjach (Use the Force używający pluginu Kangaroo, oraz Hybrid Space Structure Topologies używający pluginu Karamba), a także ‘Cyber Gardens’. Ten ostatni zajmował się budowaniem modeli struktur mieszkalnych porośniętych specjalną florą (w przypadku modelu w małej skali były to szczepy pewnych bakterii przypominających pleśń:-) i ‘zarządzaniu’ nimi za pomocą sensorów i specjalnych robotów dbających o warunki do wzrostu.

Cyber Gardens - parametryczne struktury - roboty

Cyber Gardens - parametryczne struktury - roboty

Poza tymi zespołami były jeszcze inne, mniej lub bardziej związane z tematem ‘obróbki danych’, takie jak Responsive Acoustic Surfacing (prowadzony przez Marka Burry’ego, architekta kościoła Sagrada Familia), Performing Skins czy Authored Sensing.

Czy podczas warsztatów oraz konferencji znaleziono odpowiedź na to czym są strumienie danych, i jak je ujarzmić oraz wykorzystać w procesie projektowym ? Na pewno po części tak – ta kwestia została zresztą rozwinięta podczas dyskusji panelowych w pierwszy  dzień konferencji – chociaż większość twierdzi, że jest jeszcze wiele nowych pytań. Tak czy inaczej – samo zwrócenie uwagi na dane, oraz na sposoby ich wykorzystania zdaje się wpisywać bardzo dobrze w ducha nowej, ekologicznej i świadomej otoczenia architektury. Budynki projektowane z uwzględnieniem tych danych są coraz częścej wzbogacane o cechy pozwalające wykorzystywać informacje środowiskowe na bieżąco. Sam budynek przestaje przez to być już tylko pudełkiem, statyczną formą użytkową, a staje się coraz bardziej ‘organizmem’, żywym tworem reagującym na zmiany i dostosowywującym się do potrzeb ludzi.

W świetle obecnej narastającej obsesji dotyczącej zużycia energii zyskuje to całkiem nowe oblicze – ekologicznej, zrównoważonej i inteligentnej architektury.

więcej informacji na http://smartgeometry.org/

IMGP1114

IMGP1127

IMGP1132

IMGP1135

IMGP1140

IMGP1164

IMGP1204

  1. Brak komentarzy
  1. Brak jeszcze trackbacków